Tekort vrijwilligers raakt EHBO'er Céline: 'Erg jammer'
In dit artikel:
Céline Jumelet (63) uit Hoevelaken zet zich al jaren vrijwillig in voor EHBO, maar merkt dat haar inzet in het eigen dorp is afgenomen door een tekort aan vrijwilligers. De lokale EHBO-vereniging fuseerde met Zwartebroek, waardoor teams van buiten, onder andere uit Voorthuizen, nu vaker in Hoevelaken worden ingezet. Dat vindt ze jammer, maar ze blijft actief omdat ze mensen wil helpen en geruststellen.
Ze groeide op in Hoevelaken (gezin verhuisde er in 1968) en is altijd ondernemend geweest: sportief, georganiseerd en niet bang om dingen te proberen. Ze haalde vroeger al een EHBO-diploma en pakte die kennis in 2000 weer op, deels omdat ze bij volleybalwedstrijden wilde kunnen bijspringen. Vrijwilligerswerk bracht haar onder meer naar drukke dagen in Dierenpark Amersfoort, waar zij en collega’s medische hulp boden aan bezoekers — met als bijzondere herinnering het verbinden van een hondje genaamd Nicky, waarvoor ze later complimenten van de dierentuin en de dierenarts ontving.
Door de fusie zijn de Hoevelakense vrijwilligers (ongeveer zes personen) nauwelijks nog in hun eigen dorp actief; ze missen lokale klussen en evenementen. Toch blijft Céline op andere plekken werken, bijvoorbeeld bij een sportdag in Terschuur en de Avondvierdaagse. Voor haar is het sociale contact minstens zo belangrijk als de hulpverlening: tijdens dorpsactiviteiten combineert ze graag haar ronde met het onder de mensen zijn.
Praktisch vakmanschap en kennis zijn voor haar drijfveren: ze kan reanimeren, drukverbanden aanleggen en mensen rustig bijstaan bij calamiteiten. Daarnaast heeft ze twee grote hobby’s: reizen en fotografie. Ze heeft veel van Europa gefietst en altijd haar camera bij zich; in januari hield ze haar eerste foto-expositie, een voor haar spannende maar geslaagde ervaring. Voor de toekomst wil ze blijven reizen zolang dat mogelijk is.
Kort samengevat: Céline blijft zich inzetten ondanks organisatorische veranderingen en het verdwijnen van veel lokale opdrachten. Haar motivatie komt voort uit de wens om daadwerkelijk te helpen, het sociale contact tijdens evenementen en de voldoening van praktisch kunnen handelen — naast een leven vol reizen en fotografie.