Ergernis om regels paasvuur: 'Doe normaal, het is maar een vuurtje'
In dit artikel:
In delen van Oost-Gelderland lopen de traditionele paasvuren dit jaar tegen steeds meer regels, kosten en vertragingen aan, waardoor enkele buurten stoppen met het evenement. Organisatoren uit gemeenten als Bronckhorst, Berkelland (Neede/Lochuizen), Apeldoorn (Beekbergen) en Heerde klagen dat vergunningen via het Omgevingsloket traag en omslachtig worden afgehandeld en dat aanvullende milieu‑ en stikstofberekeningen jaarlijks opnieuw worden opgelegd.
Buurtvereniging Bekveld (Bronckhorst) diende aanvragen op 15 december in maar moest tien tot twaalf weken wachten op goedkeuring en herhaaldelijk aanvullende informatie aanleveren, volgens woordvoerder Jos Beunk. In Velswijk zegt Dinand Wullink dat de kosten explosief stegen: waar vijf jaar geleden nog ongeveer 30 euro werd betaald, liggen de totale uitgaven nu rond 700–800 euro. In Beekbergen is het paasvuur inmiddels helemaal gestaakt; beperkingen doordat de bult slechts 2,5 bij 2,5 meter mocht zijn en eenmalige rekeningen van 500 euro voor stikstofberekeningen speelden daarbij een rol. Ook Huissen stopte met organiseren.
Praktische moeilijkheden spelen mee: regels schrijven voor dat as niet meer als meststof mag worden gebruikt maar moet worden afgevoerd; advies om pas twee dagen voor het vuur te beginnen met opbouwen (om vogels te beschermen) botst met de logistiek van het ophalen en stapelen van grote hoeveelheden snoeihout (tot enkele honderden kuubs). Organisatoren klagen dat ze vergunningskosten vooraf moeten betalen, waardoor ze bij afwijzing financieel risico lopen.
In Veessen ontstond onduidelijkheid over of en welke vergunningen nodig waren. De gemeente Heerde licht toe dat verbranding van snoeiafval van het eigen perceel geen vergunning vereist, maar gebruik van hout van derden wel. De gemeente overlegt met organisatoren en betrekt vaak de brandweer bij de beoordeling; waar nodig wordt geprobeerd aanpassingen te vinden zodat een activiteit toch door kan gaan.
Een vergunningenadviseur uit Arnhem wijst op de toegenomen aandacht voor bescherming van flora en fauna en stikstof‑ en fijnstofemissies. Kleine teams bij gemeenten en omgevingsdiensten verwerken veel aanvragen in korte tijd en moeten zorgvuldig te werk gaan, mede omdat tegenstanders vaker handhaving aanvragen. Dat leidt tot langere doorlooptijden en herhaalde verzoeken om aanvullende berekeningen en vergunningen, iets wat veel vrijwilligers als onevenredig belastend ervaren.
Kortom: strengere milieu‑ en veiligheidsregels, extra administratieve lasten en hogere kosten zetten traditie en vrijwilligersintenties onder druk, met als gevolg dat sommige dorpen stoppen met hun paasvuur of ingrijpend moeten aanpassen.